Bitti O Sevda...

Bitti o sevda kesildi çığlıkları martıların
Su gibi bitti, suya karşıt gibi bitti
İtti kıyıyı adına deniz dediğimiz şey
Unuttuk ikimiz de her türlü yetinmezliği
Kaybetti kumarda gözlerim
Kaybetti kumarda gözleri.

Bir koru rüzgarlandı göğüs boşluğumuzda sanki
Uzaklaştı ağaçlar birbirlerinden
Yakınlaştı ağaçlar birbirlerine
Yani her soluk alıp verişimizde bizim
Bir mekik gibi kalbin
Bir mekiği gibi kalbim
İşleyip durdu bu yitikliği yeniden.

Ne kaldı
Farkında mısın bilmem
Gündüzler..
Gündüzler biraz azaldı.

E.Cansever

mavikatar   22 Temmuz 2011 17:47  

IMMACULATA   17 Nisan 2011 03:45  

hikmet ve niyazi...
biri geçmişimiz, diğeri geleceğimiz...
tabiki özledim ama benden sonra hatırlamamışsınız hiç...

yyell   15 Ocak 2009 18:40  

yell bu grubu özlemiştir bence...(hikmet ve niyaziyi de ayrıca)..

mutluluk314   15 Ocak 2009 18:36  

ben yaptım ben yaptım ama sanki tam belli olmuyorr nii dersin?

yyell   19 Kasım 2008 11:46  

sanırım grubun arka plan resmine mavikatar ya da yell el attı çok güzel olmus elinize sağlık:))

mutluluk314   19 Kasım 2008 09:41  

Şu dilime kolay ama yüreğime zor bir durum... Kısa yolu bulamadı, yine aramız uçurum... :S

Marrmelat   15 Kasım 2008 05:23  

Gözün gördüğünde, tenin bildiğinde, kulaklarında kuruduğunda nefesi, dilin döndüğünce yaşamaktır aşk.

realistpolyana   18 Ekim 2008 14:54  

biraz aşağılara indim de önceden yazılanları okudum d.günü mevsununa bir kere daha güldüm:)

mutluluk314   16 Ekim 2008 12:45  

Oyunun yeni kurallarla baştan yazılma zamanının geldiğini söyledi, o akşam üstü.. Arkamı döndüm ve sustum.. Zaten her şey bir kurgudan ibaret değil miydi? Yeni oyunlara yeni kurallar.. Aslına bakarsan yeni rollerde vermeliydi bana hayat.. Bir çocuk, bir kadın, bir anne, iyi bir aşık, aptal bir sevgili dışında herhangi bir şey.. Gereksiz tekrarlar yazıyorum sayfalara, gereksiz insanlara gülümsüyorum.. Ne zoruma? Sırf yanağımda bir çukur var diye, “gülmelisin” dedi bana hayat, “gülümsemelisin ” .. Yüzüme atılan bir damgadan daha farklı değildi yanağımdaki çukurun gölgesi..

Düşününce sondan geriye her şeyi, anlayabiliyorum bazı şeyleri.. Sanırım büyüyorum.. Küçük bir çocukken aynalara bakıp saatlerce ağladığımı, yanağımı kendi ellerimle tokatladığımı, çukurların kapanması için Tanrı ya her gece nasıl dua ettiğimi düşünüyorum.. Zorum kendimle benim.. En başından beri, kanımla, nefesimle, dudağımla, yanağımla, yüzümle, ellerimle, gözümle, en kuytu yerimle zorum var benim..

Yapabilirdim.. Bu oyuna bir son verebilirdim aslında.. Karşıma geçip kendimin, anlatabilirdim kendimi kendime..

?
Nesin sen? Söylesene nesin? Kimsin? Kaç kadın var içinde? Kime benziyorsun, kim gibi kokuyor ellerin, gözlerin terler mi seninde? Kimsin sen? Kimde kaldın, nerde kaldın en fazla? İşin bittikten sonra sen de arkanı dönüp uyur musun onlar gibi? Ya da kusar mısın içini yatağa, susar mısın birazda?

?
Sorguya çekip kendimi, insanlıktan çıkartabilirim.. Saldırıp kopartabilirim kendimi o düzlükten.. Aslında yanağımda ki çukurdan bir seferde intikamımı alabilirim..

?
Neyim ben? Kimim? Kim deyim bu akşam? Ne renk benim saçlarım? Nasılım? Neden tırnaklarımı kemiriyorum hala? Kimi öptüm ben, hangisini daha çok sevdim o dudakların? Sırtımdaki yanık izi hangi geceden kalma? Yarına biri var mı içimde? Hangisi beynimi avuçlar, yüreğimden önce? Sustur beni artık! Sustur!!!

Bak içimdeki güzel kadın/ sana diyorum ki; gel git buralardan.. Dinle beni ve git.. Sus ve git.. Eteklerini topla ve doldur içine gözlerini, terinin kokusunu, son sigaranı, parmaklarını tek tek topla masalardan.. Git.. Ceplerine sokuştur yalandan sevişmelerini, en dibe en derine.. Yalanlarının üstüne koy.. Ve git.. Bardağını al, yattığın yatağı, oturduğun koltuğu, camın önündeki menekşeleri alda git.. Baktığın aynayı kırda git bendeki odalardan.. Bak içimdeki güzel kadın/ sana diyorum ki; gel git buralardan..

Nesin sen?

realistpolyana   15 Ekim 2008 22:55